تبلیغات
خانواده موفق - سیره اخلاقی امام حسین (علیه السلام) در خانواده

خانواده موفق

"بسم الله الرحمن الرحیم اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. " "با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت" هر چه ایمان انسان کامل تر باشد به همسرش بیشتر ابراز محبت می کندرسول خدا (ص): مستدرک، ج 14، ص 157 " خدا شما را رحمت کند ،بدانید که همانا شما در روزگارى هستید که:گوینده حق اندک/و زبان از راستگویى عاجز/و حق طلبان بى ارزشند/مردم گرفتار گناه و به سازشکارى همداستانند ،جوانانشان بد اخلاق/و پیر مردانشان گنهکار/و عالمشان دو رو/و نزدیکانشان سود جویند/نه خردسالانشان بزرگان را احترام مى‏ کنند/و نه توانگرانشان دست مستمندان را مى ‏گیرند.ترجمه خطبه 233 نهج البلاغه . بعضی از آیات هستند،که وقتی اونا رو می خونم،شرمنده ی خدا میشم،مثل همین آیه ی " الیس الله بکاف عبده " (الزمر، آیه 36)آیا خدا، برای بندگانش کافی نیست؟ " بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد. کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند. نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید. امام حسین(ع( " تعجّب دارم از کسی که نسبت به تشخیص خوب و بد خوراکش اهتمام می‌ورزد که مبادا ضرری به او برسد، چگونه نسبت به گناهان و دیگر کارهایش اهمیّت نمی‌دهد و نسبت به مفاسد دنیایی، آخرتی، روحی، فکری، اخلاقی و... بی‌تفاوت است. امام سجاد (َع("برترین بی نیازی و دارایی، ناامیدی است از آنچه در دست مردم است. حضرت علی(ع)" هر که بر زیردستان نبخشاید، به جور زبردستان گرفتار آید. سعدی " آنها فقط از «فهمیدن» تو می‌ترسند/از «تن» تو- هر چقدر هم که قوی باشد- ترسی ندارند/از گاو که گنده‌تر نمی‌شوی،می‌دوشندت/از خر که قوی‌تر نمی‌شوی، بارت می‌کنند/از اسب که دونده‌تر نمی‌شوی، سوارت می‌شوند/آنها فقط از «فهمیدن» تو می‌ترسند:علی شریعتی " مکه برای شما، فکه برای من!بالی نمی خواهم، این پوتین های کهنه هم می توانند مرا به آسمان ببرند…شهید آوینی" دانش پاك در دلهای ناپاك قرار نمی گیرد/اگر می خواهی هستی را بشناسی، خود را بشناس.سقراط " . همیشه می توان تولدی دوباره داشت . "
 سیره اخلاقی امام حسین (ع) به عنوان سرمشقی برای تمام آزادگان جهان است و در سالروز میلاد این امام مهربانی و رافت، گوشه هایی از سیره اخلاقی آن حضرت را در خانواده به صورت مختصر مرور می كنیم.


** احترام به همسر
احترام به همسر از عواملی است كه در تربیت فرزندان، تاثیر فراوانی دارد. مادری كه در خانه، عزیز باشد و مورد تكریم شوهرش قرار گیرد، با روحی سرشار از عاطفه و آرامش و احساسِ شخصیت، فرزندان را تربیت خواهد نمود. به عكس اگر همسر در خانه مورد آزار و اذیت روحی و جسمی قرار گیرد و شخصیتش در خانه و پیش فرزندان تحقیر شود، بدیهی است كه از روان سالمی برخوردار نخواهد بود و در نتیجه، آرامش خود را از دست داده و اضطراب و نگرانیِ او در فرزندان نیز تأثیر خواهد گذاشت.
انسان در دوران زندگی با حوادث و مسائلی روبه رو می شود كه او را نگران و متاثر می سازد. فردی كه احساس كند از طرف دیگران مورد ستم واقع شده، اگر برای رسیدن به حق خود تلاش كند و نتواند به آن برسد، دچار نگرانی خواهد شد.
حال اگر برای زن یا شوهر چنین مشكلی پیش آید و با حالت تاثر وارد خانه شود، ممكن است گلایه كرده و از همسر انتظار داشته باشد كه در این شرایط به او كمك كند و از او دفاع نماید. و در نتیجه، هرگونه تصور كوتاهی را در این رابطه دور از انتظار می داند. همسر در این حالت های ویژه، باید سعی كند با مهربانی، احترام و دلجویی چنان رفتار كند كه از اندوه و تاثر او بكاهد.
در چنین شرایطی، سخنان منطقی و محترمانه همسر می تواند اثبات نماید كه: من در دفاع از حقّ تو كوتاهی نكرده ام و آنچه مصلحت بوده و توان داشتم انجام داده ام.
روز عاشورا هنگامی كه هلال بن نافع عازم میدان جنگ بود، همسر جوانش از رفتن او ناراحت شده و به شدّت می گریست. امام حسین(ع) متوجه آن زوج جوان شده و به هلال فرمود: همسرت جدایی تو را نمی پسندد، تو آزادی و می توانی خشنودی او را بر مبارزه با شمشیرها مقدم بداری.
آن امام همام بالاترین حد تكریم را نسبت به فرزند و همسر داشت. حتی آنان را مورد عنایت خاص خود قرار داد و آنان نیز علاقه وافری نسبت به حضرتش ابراز می داشتند و آنان نیز علاقه زیادی به حضرتش داشتند. مثلا رباب علاقه وافری به امام حسین(ع) داشت. او در سفر كربلا همراه امام بود و پس از شهادت آن حضرت نیز وفاداریش را به زبان شعر و نیز در عمل، نشان داد.
دو مرثیه از رباب وجود دارد كه هر دو دارای معانی بسیار زیبا بوده و خلوص و ارادت رباب را نسبت به آن حضرت نشان می دهد. ترجمه یكی از این مراثی چنین است:
آن پرتوی كه دیگران از درخشش آن بهره می بردند، در كربلا كشته شده و غیرمدفون رها شده است. ای فرزند پیامبر(ص)، خدا از طرف ما تو را پاداش نیكو داده و در وقت میزان تو را از هر زیانی به دور دارد.
تو آن چنان كوه محكمی بوده كه من بدان پناه می بردم و تو با رحمت و از سر دینداری با ما همنشینی داشتی.
دیگر چه كسی برای یتیمان و فقیران، مانده؟ و چه كسی است كه مسكینان بدو پناه برده و او بی نیازشان سازد؟
به خدا قسم! دیگر سایه ای بعد از تو بر سرم نخواهم پذیرفت تا در میان خاك، پنهان شوم.
رباب در بخشی از این اشعارش ارتباط عمیق خود را با امام حسین(ع) تصویر می كند؛ امام چون كوهی است كه پناهگاه آرام بخش رباب بوده و آن حضرت نیز با كمال ملاطفت و از سر دینداری با وی برخورد داشته است.

** توجه به خواست همسر
امام حسین(ع) به خواست، علاقه و حس زیبایی دوستی همسرش، توجه خاصی می نمود و برخی اوقات به همین خاطر با انتقادات اصحاب و دوستان خود روبه رو می شد؛ ولی به خواست طبیعی و مشروع همسر خویش احترام می گذاشت.
جابر از امام باقر (ع) نقل می كند: عده ای بر امام حسین(ع) وارد شدند؛ ناگاه فرش های گران قیمت و پشتی های فاخر و زیبا را در منزل آن حضرت مشاهده نمودند. عرض كردند: ای فرزند رسول خدا! ما در منزل شما وسایل و چیزهایی مشاهده می كنیم كه ناخوشایند ماست (وجود این وسایل در منزل شما را، مناسب نمی دانیم!.) حضرت فرمود: از ازدواج، مهریه زنان را پرداخت می كنیم و آنها هر چه دوست داشتند، برای خود خریداری می كنند. هیچ یك از وسایلی كه مشاهده نمودید، از آن ما نیست.
در روایت دیگر نقل شده كه از امام صادق (ع) سوال شد: آیا خرید جواهرات برای زینت بچه ها درست است؟ حضرت فرمود علی بن الحسین(ع) برای بچه ها و همسرانش زیورآلات از نوع طلا و نقره تهیه می‌كرد و آنها را با آن زیورها می آراست.
از این روایات و نظایر آن، به خوبی استفاده می شود كه امام حسین(ع) و سائر ائمه اطهار(ع) به حس زیبایی دوستی همسر خود احترام می گذاشتند و امكانات لازم را در حد متعارف آن زمان، برای آنها فراهم می نمودند.

** غیرت ورزی نسبت به خانواده
یكی ازخصلت های پسندیده، غیرت است. غیرت، به معنای آن است كه سرشت و طبیعت انسان از این كه غیر خودش در یك امر مورد علاقه اش با او مشاركت داشته باشد نفرت داشته باشد.
غیرت در اصطلاح، آن است كه كسی نسبت به ناموس خود و همسر یا فرد مورد علاقه اش به حدی اهتمام ورزد كه به دیگری اجازه تعرض به حریم خویش ندهد. انسان غیور، نمی تواند تحمل كند كه دیگران با نگاه های ناپاك یا انگیزه های فاسد، به همسر و بستگان او نزدیك شوند و قصد سوء داشته باشند.
گاهی هم (غیرت دینی) سبب می شود كه انسان از هر نوع سوءِ قصد و هجوم مخالفان به دین و ارزش های مقدّس و معتقدات دینی برآشوبد و عكس العمل نشان دهد و در دفع تعرّض بكوشد.
پیامبر (ص) فرموده است غیرت از ایمان است. غیرت، نشانه ارزشمندی شخصیت یك انسان محسوب می شود.
بنی هاشم، غیرتمندان روزگار خویش بودند و برای عترت پیامبر(ص) حرمتی فوق العاده قائل بودند. جوانان بنی هاشم نیز پیوسته اهل بیت امام حسین(ع) را در طول سفر به كربلا، محافظت می كردند. شبها نیز با حراست این جوانان، به ویژه قمر بنی هاشم، زنان حرم آسوده و بی هراس می خفتند.
غیرت در دریای پهناور وجود اباعبدالله(ع) موج می زد و به همه آموخت كه نگهبانان دین و ناموس خود باشند و بیشترین حساسیت را در دفاع و صیانت از آنها داشته باشند. او تا آخرین نفس از عقیده اسلامی خود دفاع كرد و بر محو باطل پافشاری نمود. او كه سرآمد غیرتمندان عالم است در رجز حماسی خویش در روز عاشورا از جمله بر حمایت از ذریه پیامبر و خانواده پدرش تاكید می فرمود.
آن حضرت، روز عاشورا خانواده و دختران و خواهر خود را توصیه كرد كه پس از شهادتش، گریبان ندرند و چهره مخراشند و آه و زاری و واویلا سر ندهند و پیش دشمنان صدایشان را به گریه بلند نكنند. در واپسین لحظات هم كه مجروح بر زمین افتاده بود، وقتی شنید كه گروهی از سپاه دشمن قصد حمله به خیمه ها و تعرض به زنان و كودكان دارند، بر سرشان فریاد كشید كه 'ای پیروان آل ابوسفیان! اگر دین ندارید و از معاد نمی ترسید، پس در دنیایتان آزاده باشید و اگر عربید، به اصل و تبار خویش برگردید...'
شمر جلو آمد و گفت ای پسر فاطمه چه می گویی؟ و امام(ع) فرمود: من با شما می جنگم و شما با من می جنگید، پس تجاوزگران و سركشان و جاهلان خود را تا وقتی من زنده ام، از حرم من بازدارید.
از غیرت آن امام همام بود كه در همان حال هم از كار ناجوانمردانه سپاه دشمن برآشفت و اعتراض كرد و تا زنده بود نتوانست تحمل كند كه نامردان به حریم ناموس او نزدیك شوند. غیرت دینی او و یارانش نیز زمینه ساز آن حماسه بزرگ شد.
آن امام همام، كشته شدن را بر ننگ ذلت و تسلیم، ترجیح داد و این از غیرت و حمیت او بود. یاران شهیدش هم شب عاشورا و در فرصت های دیگر تا پای جان ابراز وفاداری كردند و غیرتشان اجازه نداد كه امام و اهل بیت او را در صحرا و میان انبوه دشمن رها كنند و خود، در پی زندگی و عافیت خویش روند.
عباس، امان نامه دشمن را رد كرد، تیغ ها و شمشیرهای دشمن را بر خواری و مذلت ترجیح داد. اما فرومایگان، برای كشتن او و به خاطر رضای خاطر والی كوفه و یزید طاغوت، همدست شدند و پس از كشتن عاشورائیان، خانواده آنان را به اسارت بردند.
اعتراض حضرت زینب (س) به یزید در شام، كه اهل بیت پیامبر را در معرض دید و تماشای مردم كوچه و بازار قرار داده بود، ریشه در غیرت او داشت.
پیروان عاشورا، هم درس عفاف و حجاب را به عنوان غیرت ناموسی از كربلا می آموزند، هم دفاع از مظلوم و نصرت حق و مبارزه با باطل و بدعت را به عنوان غیرت دینی از حماسه آفرینان كربلا الهام می گیرند.

** رفتار حضرت نسبت به خانواده و فرزندان در لحظه وداع
امام (ع) در واپسین لحظه های زندگی خویش شرایط ناگواری خانواده و فرزندان، غصه یتیمی و از دست دادن نزدیكترین عزیزان از یك طرف، طی مسیر كربلا تا شام و از شام به مدینه، همراهی دشمنان سنگدل، از طرف دیگر را مجسم كرد.
در چنین شرایطی آن امام همام شیوه دعوت به صبر و بردباری و توجه دادن به نصرت الهی را برگزید تا با دم حسینی خود روح خسته آنان را توان دوباره ببخشد و عزمشان را برای دست یابی به همه اهداف، تقویت نمایند.
در مقاتل آمده است: هنگامی كه امام (ع) همه یارانش را دید كه شهید شده اند، برای وداع به خیمه ها آمد و ندا دادند 'ای سكینه، ای فاطمه، ای زینب، ای ام كلثوم، آخرین درود و سلام من بر شما باد'
سكینه گریه كرد، امام حسین (ع) دختر عزیزش را به سینه چسباند و اشكهایش را پاك نمود و اشعاری خواند كه ترجمه اش چنین است: ای سكینه جانم! بدان كه بعد از شهادتم، گریه تو بسیار خواهد شد، دل مرا با افسوس، به سرشك خود مسوزان تا جان در بدن دارم، پس وقتی كه كشته شدم تو بر هر كس نزدیكتر به بدن من می باشی كه كنارم بیائی و گریه كنی، ای برگزیده بانوان.
همچنین نقل شده است كه آن حضرت به فرزندان و خواهران چنین توصیه نمود: خودتان را برای گرفتاری آماده كنید و بدانید خداوند نگهدار و یاور شما است و شما را از شر دشمنان نجات می بخشد و عاقبت امرتان را به خیر خواهد كرد، دشمنانتان را با انواع بلاها عذاب خواهد نمود و به شما، در برابر این گرفتاری، انواع نعمت و كرامت عطاء خواهد كرد. پس زبان به شكوه مگشایید و سخنی مگویید كه از منزلت و ارزش شما بكاهد.
برگرفته از: حوزه نت 




برچسب ها: سیره اخلاقی امام حسین (علیه السلام) در خانواده،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ جمعه 1 خرداد 1394 توسط : علی صفابخش
وصیت شهدا
روزشمار غدیر مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی