تبلیغات
موفقیت - بدعت در تصوف (در فرقۀ صوفیۀ گنابادی، توسط نور علی تابنده)

موفقیت

"بسم الله الرحمن الرحیم اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. " "با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت" هر چه ایمان انسان کامل تر باشد به همسرش بیشتر ابراز محبت می کندرسول خدا (ص): مستدرک، ج 14، ص 157 " خدا شما را رحمت کند ،بدانید که همانا شما در روزگارى هستید که:گوینده حق اندک/و زبان از راستگویى عاجز/و حق طلبان بى ارزشند/مردم گرفتار گناه و به سازشکارى همداستانند ،جوانانشان بد اخلاق/و پیر مردانشان گنهکار/و عالمشان دو رو/و نزدیکانشان سود جویند/نه خردسالانشان بزرگان را احترام مى‏ کنند/و نه توانگرانشان دست مستمندان را مى ‏گیرند.ترجمه خطبه 233 نهج البلاغه . بعضی از آیات هستند،که وقتی اونا رو می خونم،شرمنده ی خدا میشم،مثل همین آیه ی " الیس الله بکاف عبده " (الزمر، آیه 36)آیا خدا، برای بندگانش کافی نیست؟ " بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد. کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند. نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید. امام حسین(ع( " تعجّب دارم از کسی که نسبت به تشخیص خوب و بد خوراکش اهتمام می‌ورزد که مبادا ضرری به او برسد، چگونه نسبت به گناهان و دیگر کارهایش اهمیّت نمی‌دهد و نسبت به مفاسد دنیایی، آخرتی، روحی، فکری، اخلاقی و... بی‌تفاوت است. امام سجاد (َع("برترین بی نیازی و دارایی، ناامیدی است از آنچه در دست مردم است. حضرت علی(ع)" هر که بر زیردستان نبخشاید، به جور زبردستان گرفتار آید. سعدی " آنها فقط از «فهمیدن» تو می‌ترسند/از «تن» تو- هر چقدر هم که قوی باشد- ترسی ندارند/از گاو که گنده‌تر نمی‌شوی،می‌دوشندت/از خر که قوی‌تر نمی‌شوی، بارت می‌کنند/از اسب که دونده‌تر نمی‌شوی، سوارت می‌شوند/آنها فقط از «فهمیدن» تو می‌ترسند:علی شریعتی " مکه برای شما، فکه برای من!بالی نمی خواهم، این پوتین های کهنه هم می توانند مرا به آسمان ببرند…شهید آوینی" دانش پاك در دلهای ناپاك قرار نمی گیرد/اگر می خواهی هستی را بشناسی، خود را بشناس.سقراط " . همیشه می توان تولدی دوباره داشت . "

 امام  علی (علیه  السلام) می‌فرمایند: «هیچ آفتی مانند بدعت ها, ویرانگر دین و دینداری نیست.»

یکی ازآفات و  آسیبهای مهمی که  جریانهای  فکری و  فرهنگی به  ویژه ادیان و شریعت های  الهی را  در طول تاریخ  با مشکلات روبرو  ساخته  بدعت و جریانهای بدعت گذاربوده است .

بدعت در دین موجب ظهور یک سلسله مسائل جدید به نام مذهب و فرقه می گردد. در باورهای مردم ایجاد تردید نموده فرقه ها، وجریانهای باطل پدیدارشده ، سبب ناکارآمدی وگریزاز دین میگردد.                              

اسلام  به ویژه  مکتب  آسمانی اهل بیت (علیهم السلام) همواره در طول تاریخ  با بدعت و بدعت  گذاری مواجه بوده است.

بدعت درلغت به معنای کاری نو وبی سابقه است که نمونه قبلی نداشته باشد و در اصطلاح  شرع عبارت از افزودن چیزی بر دین یا کاستن چیزی از آن بدون دلیل  معتبر درکتاب و سنت. به تعبیر فقهاء « ادخال مالیس من الدین فی الدین » وارد کردن چیزی در دین که درآن وجود ندارد. یعنی کسی  بیا ید چیزی را که جز دین نیست به نام دین وارد در دین نماید،به گونه ای که مردم خیا ل کنند این جز دین است یا چیزی که جز دین هست کاری بکند که مردم خیال کنند این جز دین نیست.هر دو صورت بدعت و حرام است.

تحریم  بدعت  دراسلام  به این دلیل است که  بدعت گذاری نوعی افتراء بر خداست و افتراء بر خداوند از گناهان کبیره و حرام است.

چنانکه قرآن می فر ماید:« آلله اذن لکم ام علی الله تفترون[یونس/59] آیا خداوند اجازه ی  چنین کاری را داده است یا به او افتراء می بندید.»

باز می فرماید:« فمن اظلم  ممن افتری علی الله کذبا[اعراف/37] کیست  ستمکارتر از آنکه بر خدا دروغ بندد.

یکی از بدعتگزاران بزرگ در اسلام، فرقۀ صوفیه گنابادی است؛ قطب این فرقه، آقای نور‌علی تابنده در سخنرانی‌اش می‌گوید:

« با تشرف به من شرف پیدا میکنید و زمانی که با من بیعت کردید گناهانتان به گردن من است و در بیعت, شخصی که بیعت میگیرد از طرف خدا مشخص شده( در اینجا منظور این است که من که از شما بیعت می‌گیرم از طرف خدا مشخص شدم) و اگر برای تشرف شوهرتان یا پدرتان هم راضی نبود که شما مشرف شوید نیازی به اجازه ندارید چون تشرف شخصی است و به دیگری ربط ندارد حتی پسر بدون اجازه پدر میتواند مشرف شود چون زمانی که پدر فرزند را به دنیا آورد مگر از او اجازه گرفت‼» [1]

پینوشت

1.  سخنرانی دکتر نورعلی تابنده برای بانوان در تاریخ8/1/1392





برچسب ها: تعریف بدعت اسلام صوفیه گنابادی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 9 فروردین 1396 توسط : مهدی ناظمی
وصیت شهدا
روزشمار غدیر مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی