تبلیغات
خانواده موفق - تقویم غیر بدیع بهائیت

خانواده موفق

"بسم الله الرحمن الرحیم اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. " "با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت" هر چه ایمان انسان کامل تر باشد به همسرش بیشتر ابراز محبت می کندرسول خدا (ص): مستدرک، ج 14، ص 157 " خدا شما را رحمت کند ،بدانید که همانا شما در روزگارى هستید که:گوینده حق اندک/و زبان از راستگویى عاجز/و حق طلبان بى ارزشند/مردم گرفتار گناه و به سازشکارى همداستانند ،جوانانشان بد اخلاق/و پیر مردانشان گنهکار/و عالمشان دو رو/و نزدیکانشان سود جویند/نه خردسالانشان بزرگان را احترام مى‏ کنند/و نه توانگرانشان دست مستمندان را مى ‏گیرند.ترجمه خطبه 233 نهج البلاغه . بعضی از آیات هستند،که وقتی اونا رو می خونم،شرمنده ی خدا میشم،مثل همین آیه ی " الیس الله بکاف عبده " (الزمر، آیه 36)آیا خدا، برای بندگانش کافی نیست؟ " بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد. کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند. نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید. امام حسین(ع( " تعجّب دارم از کسی که نسبت به تشخیص خوب و بد خوراکش اهتمام می‌ورزد که مبادا ضرری به او برسد، چگونه نسبت به گناهان و دیگر کارهایش اهمیّت نمی‌دهد و نسبت به مفاسد دنیایی، آخرتی، روحی، فکری، اخلاقی و... بی‌تفاوت است. امام سجاد (َع("برترین بی نیازی و دارایی، ناامیدی است از آنچه در دست مردم است. حضرت علی(ع)" هر که بر زیردستان نبخشاید، به جور زبردستان گرفتار آید. سعدی " آنها فقط از «فهمیدن» تو می‌ترسند/از «تن» تو- هر چقدر هم که قوی باشد- ترسی ندارند/از گاو که گنده‌تر نمی‌شوی،می‌دوشندت/از خر که قوی‌تر نمی‌شوی، بارت می‌کنند/از اسب که دونده‌تر نمی‌شوی، سوارت می‌شوند/آنها فقط از «فهمیدن» تو می‌ترسند:علی شریعتی " مکه برای شما، فکه برای من!بالی نمی خواهم، این پوتین های کهنه هم می توانند مرا به آسمان ببرند…شهید آوینی" دانش پاك در دلهای ناپاك قرار نمی گیرد/اگر می خواهی هستی را بشناسی، خود را بشناس.سقراط " . همیشه می توان تولدی دوباره داشت . "

این نوشته برگرفته از آثار حجت الاسلام محمد علی پرهیزگار درباره پیشینه‌شناسی تقویم بدیع است.

این پژوهشگر حوزه فرق تشیع، نخست درباره تقویم‌سازی علی‌محمد شیرازی و حسین‌علی نوری می‌نویسد:« آنان با پایه‌گذاری تقویم تازه «بدیع»، پیروانشان را از كاربست روزشمارهای میلادی و هجری بازداشتند. علی‌محمد شیرازی سال و ماه و روز را بر اساس عدد ۱۹ تغییر داد[۱] و نام ماه‌ها را دگرگون ساخت.» سپس روزشمار بهائیت را با كاربست نوشته‌ای از كتاب اقتدارات حسینعلی نوری معرفی می‌كند:« نوزده شهر بما نزل فی البیان که هر شهری نوزده یوم مذکور است».[۲]

استاد فرق انشعابی و انحرافی حوزه علمیه قم، پس از معرفی تقویم بدیع، به پیشینه این روزشمار پرداخته و دیرینه آن را این‌گونه گزارش می‌كند:

این دگرگونی‌های بابیت و بهائیت الگو گرفته از جریان‌های پسیخانیه و نقطویه است.

۱. پسیخانیه:

محمود پسیخانی بر این باور بود که هر ماهی سی و دو روز است و به‌جای هفته، هشتک که هشت روز باشد و در این حساب از قطب امسال تا قطب سال آینده هفت روز بیش تفاوت نبود؛ البته چنانکه اگر فرض کنی که امسال اول ماه فروردین شنبه است، سال آینده شش شنبه باشد و اگر اول بهمن چهارشنبه است، سال آینده سه‌شنبه باشد علی‌هذا القیاس.[۳] در آیین وی اسامی ماه‌ها نیز با معمول تفاوت داشت. این هم از مواردی است که بابیت و بهائیت از محمود گرفته‌اند، همان‌طور که تقدس عدد ۱۹ را هم از محمود اقتباس کرده‌اند.[۴]

علی‌محمد با الگوگیری از تغییر نام ماه‌ها توسط محمود پسیخانی، نام ماه‌ها را تغییر داد و تقویم تازه‌ای ساخت.[۵] او و حسینعلی نوری در اسامی ماه‌های ساختگی خود و بیرون رفتن از حساب کهن بابلی از محمود تقلید کرده‌اند و این همه برای آن بود که این فرقه از دیگران با خصوصیتی ممتاز شود.

۲. نقطویه:

مشکور در گزارش نقطویان می‌نویسد: «آنان سال را به نوزده ماه و ماه را به نوزده روز قسمت می‌کردند و عدد هفت و نوزده را مقدس می‌شمردند.»[۶]

بدیهی است که این حساب ماه‌های نوزده‌گانه و نوزده روزی بابیت و بهائیت، همچنین دوازده ماه سی و دو روزه محمود پسیخانی و نوزده ماه و نوزده روز نقطویه، نه با سال قمری می‌سازد، نه شمسی؛ حال‌آنکه سال شمسی و قمری هر دو مبنای طبیعی دارند.[۷]

به نظر می رسد بهائیت هم فقط می‌خواستند یک کار نوع انجام داده باشند و برای اختراع جدید خود هیچ مبنای عقلی نداشتند.

پانوشت:

۱. بیان، علی‌محمد شیرازی، باب ۳، واحد ۵.

۲. اقتدارات، حسین‌علی نوری، ص ۱۴۲.

۳. جنبش نقطویه، ذكاوتی، ص ۵۱ و ۱۶۳.

۴. پیشین، ص ۵۱.

۵. پیشین، ص ۱۷۷.

۶. فرهنگ فرق اسلامی، مشکور، ص ۴۴۸ – ۴۵۰.

۷. جنبش نقطویه، ذکاوتی، ص ۲۶۴ – ۲۶۵.





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 14 فروردین 1396 توسط : مهدی ناظمی
وصیت شهدا
روزشمار غدیر مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی